این یه سواله تخصصی است و کمتر کسی پیدا می شه که به دنبال اینجور مسائل بره!برای همین معدود کسانی هستند که این جواب ها را به صورت کاامل می دانند.
تا به حال به معنی و عملکرSample Rate و Bit Depth فکر کردید؟ اصلا می دونید این دو اصطلاح چه نقشی در کیفیت صدا دارد؟ Sample Rate که معمولا در اکثر قطعات روی 44100 تنظیم است. اما اگر این عدد به 48000 تغییر یابد چه می شود؟
از نظر تخصصی Sample Rate به گونه های زیر تقسیم می شود.
Frequency Range Quality Level Sample Rate
0-5512 Hz Poor AM radio 11025 Hz
0-11025 Hz Near FM radio 22050 Hz
0-16000 Hz Better Than FM radio 32000 Hz
0-22050 Hz CD 44100 Hz
0-24000 Hz DAT 48000 Hz
0-48000 Hz DVD 96000 Hz
حال سوال اینجاست که اگر گوش انسان فرکانس های 20 تا 20000 هرتز را بیشتر نمی شنود، دیگر چه اصراری است که ما فایل صوتیمان را روی 96000 هرتز تنظیم کنیم. با توجه به جدول بالا 96000 هرتز فرکانس های صفر تا 48000 هرتز را دارا می باشد.
به عبارت دیگر آیا 96000 هرتز تاثیری در کیفیت آهنگ دارد یا نه؟
راجع به Bit Depth هم همین طور است که بعدها آن را هم مورد بررسی قرار می دهیم!
منبع جدول:Help Audition 2.0
سمپل ریت و بیت دف بالاتر نیاز به پردازش بیشتری داره و در نتیجه سرعت پردازش پائینتر میاد.
در مورد اینکه چرا فرکانسهای بالاتر استفاده میشن هم دقیقا اطلاع ندارم, اما اگه درست یادم باشه جایی خونده بودم که فرکانسهای بالاتر در حالی که شنیده نمیشن روی فرکانسهای پائین و در محدوده ی شنوایی گوش انسان تاثیر گذار هستند.
نظر تعداد زیادی و البته خود من در مورد فرق بین 44.1 و 96 اینه : "با کمی تخفیف ، هیچی" .
توی سیستم دیجیتال برای اینکه شما بتونید فرکانسی رو به شکل دیجیتال ذخیره کنید ، حتمن باید با دوبرابر فرکانس اون صوت سمپل برداری کنید . اگر میخاهید فرکانس 1000 هرتز رو به صورت دیجیتال رکورد کنید باید با دو برابرش یعنی فرکانس 2000 هرتز بر ثانیه سمپل برداری کنید .
گوش من و شما و بقیه انسانها بیشتر از 22000 هرتز و یا سیکل در ثانیه رو "نمیتونه" بفهمه ! و یا اگر کمی علمی تر بگیم نمیتونه به مغزه انسان که قراره تجزیه کنه اطلاعاتی که گوش بهش میده اینو بفهمونه که این چیزی که من حس میکنم ، 22.800 هرتز است ! (22.800 رو مثلن گفتم و خیلی بالا گرفتم که بعدن توش حرف در نیاد 
). پس تلاش بی خود لازم نیست . بین ما آدمهای خاصی هم هستند برای همین میانگین و حد بالا رو 22.500 هرتز در نظر گرفتن که اون چند تا استسنا هم بهشون بی احترامی نشه . بنابر این برای اینکه ما این حداکثر فرکانس رو بتونیم به شکل دیجیتال رکورد کنیم مجبوریم فرکانس رو به 44.100 هرتز برسونم .
این بحث علمی قضیه و هر طوری هم لازم دونستید روش تحقیق کنید . جز این نخواهد بود .
حالا میرسیم به یه قضیه مهم تر . چند درصد شما به موسیقی 96 کیلو گوش کردید ؟ فرض بگیریم بخواهید نسبت بگیریم . من خودم رو اعلام میکنم . نسبتش چیزی حدود 5 درصد به 95 درصد میشه . همه MP3 هایی که گوش میکنید . همه Audio CD هایی که توی تمام دنیا این همه سال فروش رفتن و خیلی خیلی خیلی صداهای دیگه ای که شنیدید همه 44.100 هستن . اکثر (اکثر به معنی واقعی) فیلم هایی که دیدیم - حتی DVD که به شکل استاندارد 96 کیلو قرار داده شده . به این نگاه نکنید که DVD حتما 96 کیلو هست و بله هست . اما من همین الان میتونم صدایی رو با 22.500 رکورد کنیم و تبدیلش کنم به 96 کیلو و رایتش کنم روی DVD . وارد بحث موسیقی هم که بشیم فکر کنم بیشترین مقدار سمپل هایی که داشتم و الان یادم میاد همه 44.100 سمپل شدن و نه بیشتر . (البته من خیلی سمپل کار نمیکنم، روی این حرف هم تاکید و پافشاری نمیکنم ؛ اما با این حال درست به نظر میاد) . بازم بر میگرده بر بحث قبلی . شما پروژه رو روی 96 کیلو تنظیم میکنی اما خیلی از سمپل هات همون 44.100 هستن که تبدیل میشن به 48 کیلو و 96 کیلو . بنا بر این فکر کنم که با اندکی اختلاف به این نتیجه برسیم که در حال حاضر موسیقی (لا اقل موسیقی) رو 44.100 ثابت و همه گیر شده .
پس منصفانه و بی جدال باید قبول کنیم که چیزی که من نوعی بعد از مستر آهنگم ارایه میکنم ، اولین بلایی که سرش میاد اینه که هرچی که میخاد باشه ، تبدیل میشه به 44.100 .
یه بحثی هم راجع به تشخیص فرق بین 44.100 و 96 . یک تستی انجام شده (مقاله ای در این مورد خوندم) که اصطلاحن "تست کور" نامیده میشه . یعنی تستی که شما هیچ چیزی رو نداری که روش تصمیم بگیری جز اون سوژه اصلی و هیچ نشانه ای هم نیست که بهش دل ببندی . نتایج اون تست هم این بوده که جوابها کاملن تلقینی بوده . مثلن برای یه نفر دو موسیقی 44.100 پخش کردن و اون نفر گفته که 100 در 100 صدای دوم 96 بوده و از این جور تست ها ! گه نشون میده انتخاب و تشخیص خیلی ساده نیست و هر گوشی (که مورد موسیقی 95 درصد گوش ها ، عادی هستند) نمیتونه تشخیص درست بده (حالا چرا اصلن میشه تشخیص داد هم بهش میرسم) . یک تستی که خیلی جالب بوده این بود . دوتا کلید جلوی فرد مورد تست گذاشتن ، یکیش نوشته 44.100 و دیگری 96.000 . و با زدن هر کلید موسیقی تست پخش میشه و افراد نظرشون رو با زدن کلید ها اعلام میکنن که کدوم موسیقی کیفیت بهتری داشته . بعد از انجام آزمایش پاسخ به این شکل بوده که تقریبن تمامی افراد 96.000 رو انتخاب کرده بودن !!!!!!! حالا جالب اینه که بدونید اون برچسب های دقیقن بر عکس روی کلید ها نصب شده بودن !!!!! و این نشون میده که . . . خب دیگه خودتون میتونید حدس بزنید 
حالا میرسیم که به این بحث که اصلا چرا ؟ 96.000 و بیشترش رو درست کردن ؟ دلیل این قضیه رو من به شخصه و با توجه با مقالاتی که خوندم و پرس و جویی که کردم و البته تجربه به این شکل بیان میکنم .
دلیل اول و البته نه دلیل اصلی اما دلیلی که باعث میشه ما الان کارت هایی داشته باشیم که با 192 کیلو هرتز کار میکنن ، بحث تجاری بودن و ارایه محصول با قدرت بیشتر و به زبون خودمونی "کل کل" بین تولید کننده هاس . یه بار دیگه میگم که ای دلیل اصلی نیست اما دلیلی میتونه باشه که بعد از 96.000 بازهم سمپل ریت های بیشتری رو میبینیم .
دلیل دوم و اما خیلی منطقی و دلیل اصلی اینجاست . اول با یه مثال شروع میکنم . شما قصد دارید که تکه جوب رو خیلی تمیر و صاف ببرید . دو راه وجود داره (راه زیاده اما این یه مثاله!!) . راه اول این که علی است و مدد و . . . . . اره رو میندازید و چوب رو میبرید . در این جالت اگر اشتباهی بشه و در اثر برش و مشکلاتی که تیغ برش ایجاد میکنه لبه های چوبتون خیلی تمیز نمیشه و مقداری خوردگی روش وجود داره . اما روش دوم اینه که میاید یک میلیمتر از اندازه ی برش بیشتر میبرید و بعد از برشتون ، لبه های چوب رو با دستگاه مخصوص (که فرز میگن بش) پرداخت میکنید و این بار نتیجه ی نهایی همونی میشه که انتظار دارید .
حالا این مثال رو بیاید به صنعت صدا و تصویر بر گردونید . وقتی شما با فرکانس های بالا مثل 50 هزار سیکل در ثانبه سرو کار دارید ، ناگزیر توی سیستم دیجیتال هم خطاهای پردازش و از دست رفتن دیتا هارو دارید . اسمش رو هم همون دستروشن گذاشتن اما در دامنه ی دیجیتال . حالا شما دارید روی یک فایل صوتی کار میکنید که سمپل ریتش 44.100 هست ، به خصوص اگر توی استودیوی بزرگی کار میکنید که سیگنال های دیجیتال توی کابل بین سیستم ها و افکت ها و دستگاه ها مدام در حال جابجا شدن هستن ، از دست رفتن بیت ها و جابجا شدنشون روی توی سیستم دیجیتال و دیستروشن دیجیتال مقوله ای هست که حتمن باهاش سروکار دارید .
برای جلوگیری و شاید بهتر باشه به حداقل رسوندن این خطاها ، سمپل ریت رو تا 96 کیلو بالا بردن تا اگر خطایی رخ میده در فرکانس هایی باشه که بعدا حذف خواهند شد ! این یه دلیل .
دلیل دومی هم وجود داره و مشکلی هست به اسم Jitter . مثال : توی سیستم آنالوگ بین هر دو مقداری که در نظر بگیرید ، میلیون ها فاصله وجود داره . بین 100 و 100.0000001 میتونه میلیون ها مقدار وجود داشته باشه . توی یک ثانیه ار موسیقی میلیون ها تغییر در ولتاز های رکورد شده روی Tape وجود داره . اما بین یک ثانیه از موسیقی که از روی Audio CD میشنویم تنها 44.100 تغییر ولتاژ ثبت شده ! در نظر بگیرید صدایی در یه لحظه ار موسیقی دارای لول 50dB هست ، اما توی دیتای بعدی لول 0dB برای این لول ثبت شده . اما در حقیقت این اتفاق توی سیستم آنالوگ رخ نداره و مقدار های بسیاری بین 50 و 0 ثبت شده . این مشکل رو بهش Jitter میگن که توی فرکانس 44.100 وجود داره و برای حلش از Dither ها و یا به قولی شابد بشه گفت "نرم کنده ها" استفاده میکنن .
تا اینجا بخث داشته باشید . موارد دیگه ای میتونم در مورد Dither و Jitter بگم ، خودم برای به دست آوردنش سال ها قبل تلاش کردم !! و واقعن کسی نبود که ازش بپرسم و همین باعث شد که کمی دیر بفهمم ولی خوشحالم که بحثی شد تا بتونم در موردش صحبت کنم . در مورد بیت ریت هم همین بحث مشابه وجود داره اما با این فرق که دلایل منطقی تری که ربطی به شنوایی نداره توش دخیله که نتیجه گیری رو راحت تر میکنه . فعلن تا اینجا . . . .
(( هر غلط املایی هست لطفن تصحیح کنید . ممنون))
untitled.JPG
